Olotayan Island as One of the Best Capiz Tourist Spots

Olotayan Island on the first time you will come in the province is hardly noticed. But in the time in staying in the province, you might get to know about this by the words of mouth by the people telling their stories and experience about the wonderful island, away from the city.

If you go to baybay, one of the capiz beaches you will notice some islands on the sea. In the right part of the beach, the biggest island you will notice is the olotayan island. This island in despite of the knowledge of the people in the province, there are only few visitors who visits the island. There are residents in the island for it was already a barangay in the city of capiz.

Simple life is noticeable in the olotayan island if your already gone there. For the way of living there is only fishing. The island is not yet developed as for tourist spots in capiz purposes. You will be captivated by the scenic beauty of the island. Mountainous with rocky seashores, but on there are side of the island where you will notice the really wonderful white sand beaches. Olotayan is really the best capiz beaches.

Unlike in the famous white sand beaches of boracay, olotayan island is more cleaner for there are only few visitors who had gone in the island. There are also resorts which accommodates the visitors who wants to stay in the island for a day or more. Hpoe that it will be developed as a capiz tourist spots.

Why I Was Fascinated By the Capiz Province?

ITO AY ISA PANG LEVEL UP ENTRY PARA MAKITA LNG SA GOOGLE YOUNG AKING PAGE, DUDUGO NANAMAN ANG AKING ILONG SA PAGEEXPLAIN NG MGA SAITANG HINDI KO MAINTINDIHAN AT BINULONG LANG NG ISIP KING PINIPILIT AKONG MAGTYPE NITO. KAILANGAN EH…RAKENROL!.

Capiz, despite of being not relly popular in the country is making its way to the Philippine stardom. The province is really proud of what they have. Their main weapon is the scenic beauty of the nature’s gift to them. Second is the foods, the treause that the sea given to them. For being abundant of the seafoods here, the coutry is given the province a title of ” the seafood capital of the Philippines”. 

Capiz tourist spots really roars on the country, accompanying the beauty of the best tourist spots in the country. In the festives, many of the foreigners are coming into the province to witness and experience the hapiness in joining such festivals, like the capiz spot light’s “sinadya sa halaran” which is a festival devoted to the imacculate conception. Another festives that the capiz proud of is the “Diwal Festival” that promoting its unique product the “diwal” of the angel of the seashells.

Capiz tourist spots are the main things why you should visit the province here in the Phillippines. There are many tourist spots that might likely captivate your interest. For the one who likes hiking, well, Capiz is abundant of the mountains that preserved it’s natural beauty. But the ace of the  spots are the capiz beaches. So calling it with the name seafood capital because the province has a great ocean wonder.

The capiz beaches today can be compared to the famous beaches on the Philippines. The Baybay beach for example is now being visited by the foreigners to have skim boarding because of its moderate waves that approaching the gray sands of the beach. The most famous is the white sand beaches of the olotayan island. It is considered as a virgin beach because it is not yet promoted, so it is clean and really wonderful to be visited. i am proud to promote the olotayan island!

AND SAKIT NA TALAGA SA ILONG. TINAPOS KO NA LANG. DUROG NA UTAK KO EHH…RAKENROL.

Capiz Tourist Spots - Amazingly Mysterious

 

Summer Escapade ni Agua kahit wala si Bendita

eto ung escapade ko. Kanina pumunta kami ng boracay kahit bumamagyo. Mahal nga talaga ako ni bro kasi hindi nya pa pinalamon sa alon ang sinasakyan namong bangka. Sabi ko nga sa mga kasama ko, “pare,bakit hindi nalang bus yung sakyan natin? eh mas malaki ung bus diba?” Sinagot ako nung kasama ko, sabi nya,”and tanga mo! alam mo na na-flatan yung bus natin eh. Kung pwede nga lang bakit hindi dba? Ang tanga mo talaga!” Bigla kong naalala ung isang tourist spot in capiz, bparang boracay din yon eh. pero mas tago. kahit wala kang makikitang naglalakihang bundok ng mga bakasyonista, eh para ka namang nasa paraiso sa ganda nito.

 Kasama ko nun yung yumao kong aso na si Agua. Color Blue sya, nagtataka nga kami nung pinanganak sya nung pusa naming si mercedes eh. Parang tubig sya. Pero hindi nalang namin pinansin kasi ni pare Gido, blessing daw sya. Ayun, nirakenrol na lang nimin sya ng todo.

Bakit nga pala kami napadpad don? ahh…lumubog ung sinasakyan naming bisikleta noon habang inuutusan kami ni nanay na bumili ng pandesal kay aling mameng. Hindi ko napansin na may rumaragasang helicopter na pala an makakabangga namin. Malaki ang pinsala ko noon dahil ako and driver ng sanabing bike. Namalayan ko nalang na ako ay nasa isang magandang isla na pala.

Nakita ko na lang dun sa bato na nakita ko. “olotayan island” ang nakalagay. Kaya ayon natulog na lang ako. Marami kaming nakilala doon ni Agua na mga kaibigan. Sa kabila ng kakaiba nilang anyo, ay natanggap ko sila kasi para sa kanila, kakaiba rin naman ako.

Ang saya saya namin noon, tinituruan nila ako ng maraming bagay na hindi ko alam. tulad ng bumasa ng nakapikit, makipagkarera sa mga pilay, at makiisa sa noise barage ng mga bingi. wantaym nga nagalit yung mga kasama sa sa barage na yon kasi ang hihina daw namin mag-ingay. Ganun pa man ay ok lang dahil alam namin na may kapansan sila, at hirap silang magsalita kasi nga bingi sila.

Marami din akong natutunang survival tip doon, tiniruan nila ako na dapat daw, kaibiganin ang mga hayop dahil sila ang tutulong sa ating, may naging close ako na hayop dun, c elizeo frank ruther van, isa syan tipaklong, sa kasamaang palad ay nahigaan sya ni agua at namatay. Hindi na ito kaya pang pagalingin ni agua dahil hindi nga emotional siAgua at hindi madaling tumulo and luha nya.

Pag- uiw namin sa bahay, pinagalitankami ni nanay dahil inabot kami ng 3 years sa pagbili ng pandesal. tsk tsk tsk..ayun pinaulam nalang si Agua samin, pinatay sya nung tatay ko. Pinirito nya ito, pero ito ay sumingaw. Tubug kasi si Agua, kaya wala kaming ulam nung Gabing yon. Sabi ko na kasi sa kanila na itimpla na lang si Agua ng Juice. Haaay…rakenrol!.

LEVEL UP!

Mula sa tagalog ngayon kailangan na nating mag-english na. Diba? Nag-level up na?! Hindi ko alam kung kakayanin ng ilong ko itong gagawin ko pero susubukan ko pa rin. Dahil uso pa naman ang blood transfusion sa mga opsital na kadalasang gamot sa may dengue. For the first time siguo magagamit na ri ito upang matutong mag-english ang mga Pilipino. Dahil nga sa nauso ang term na nosebleed sa mga hirap mag-english, ngayon ay makakatulong na rin ang medical professions sa pagpapaunlad ng antas ng kaalaman sa Pilipinas. Kaso nga lang ay bumababa na daw ang kagalingan ng nurses dito sa pinas kaya pano na ang mga katropa ni Sen. Villar sa kanyang campaign commercial na mga bata kung saan hindi na yata makaka-ahon sa hirap dahil sa kanyang pagkatalo.

By the way, tulad nga ng pizza na ini-indorse ni John Loyd, Mas dadami na rin ang toppings ng aking blog. Mula sa tuyo na binebenta sa mga palengke ay matutuo na rin tayong gumamit ng bacon, hotdog, pepperoni at kung anu-ano pang nakakadugong mga salita. LEVEL UP!

Kim I. Pabiano..Sino sya??

Mga 8:30… dumating si ma’am..akala ko walang klase..Ok na sana kasi naglalaro na ako ng BEN10 sa websayt ng kartun network.. gawa na lang daw kung sino ako..eto na..ehemmm…

Hmm…mula sa angkan ni einstein…isang lasinggero sa aming kalye noon…Pinanganak ako ng oras na sya ay nadapa…Naalala ko pa noong Hunyo **, taong ****(Baka malaman nyo eh! Mahirap na baka magpalibre pa..) panahon kung saan uso pa ang mga VHS tapes, at mga cassette tapes at talamak pa ang pagamit ng scotch tapes para pandikit sa poster ng Beetles at Michael learns To Rock…Wala panun  sa bahay ang butihin kong ama nung nagpapakahirap ang aking ina habang iniluluwal ang itinakda…isang batang inaasahang susunod sa yapak ni Hitler upang mamuno sa hukbong Nazis..Hmmmm…Laktawan na lang natin kasi konti na lang ang oras…Lumaking mabait ang bata (Pero war freak naman talaga..)..Mahilig sa iba’t-ibang Musika…(Later on masasaksihan nyo ang pagbabago)..Dahil sa taglay na kabaitan ay muntik nang kunin ni LORD ang batang kanina ko pa kinukwento sa inyo..Kahit si Satanas nga eh hinahangad na rin syang agawin dahil sa supernatural aura na meron sya..May talento sa bagay na tinatawag na KOMPYUTER, dahil sa pagkahumaling nya sa bagay na ito  kaya ito ang kinuha nyang kurso..hindi naging madali ang lahat para sa kanya…tulad ng ibang tao xempre nakararanas din sya ng mga problema..kung si SUPERMAN nga may problema kung paano ma-overcome ang kryptonite, ako pa kaya??!! Pero sa tulong ng kanyang kasamang Justice League natalo nila ang kampon ng kasamaan na bumabalot sa katauhan ko…

 Ngayon ay maswerte ako sa buhay pag-ibig..meron akong nakita na isang anghel na bumaba sa impyerno upang i-extinguish ang mga apoy ni satanas at dalhin ako sa tinatawag na heaven…Ibang klase ang anghel kong to mga RAKenROL…Bukod xa meron din syang matatagong mga sungay tulad ko, ay masasabi kong…mahihirapan akong paliparin sya palayo sakin..teka, teka, teka…3 paragraph na…praktis pa ako ng typing para makakuha ng mataas na greyd sa major ko…babayu!! 

RAKenROL!.

Martyr Nyebera By: Kamikazee

Ahaay…Ano ba to??! Pangwasak ng ulo yung PED subject namin. Dinagdagan pa ng mga out of this  world at mga rakenrol na dance steps ng mga ka-grupo ko. Marahil sa iba ay Chicken feet adidas lang to..Hindi ako naman kasi kamag-anak ni Michael Jackson at manahin yung mga utak na sayaw lang ang alam. Para sa akin hindi ito gaya ng

#include <conio.h>

#include <stdio.h>

main()

{

   clrscr();

   printf(”programming namin na\n”);

   printf(”pauli-ulit lang.”);

   return(0);

} 

Kahit kelan hindi ko talaga nagustuhan yung P.E. kahit nung kindergarten pa lang ako. Marahil siguro da mga tinipon kong taba noong bata pa ako at kahit tumakbo lang ako ng 10sec.ay kailangan na ng energy drink para makatakbo ulit. Dahilan din siguro kaya hindi ako natuto ng basketball. Balik tayo sa PED, ang trabaho ko na lang ngayon ay intindihin ang mga chinese words na pinaglalagay ng mga ka-grupo ko para maintindihan ng mga taga-ibang planeta. Pheeww..mga malulupet na dance step tulad ng Tribung Torogi, Simpleng posing at Hapi Bertdey palang ang nagagawa ko hanggang ngayon, lalapatan pa ng mga kanta nila Basil Valdez, Rey Valera at Freddie Aguilar ang mga ngawa kong dance sterp na to. Kahit sabi ng klasmeyt ko na si John Victo Mayo (sabi mo i-mention kita eh..) na akoy Martyr Nyebera dahil sa mga ginagawa ko ay okey lang dahil greyd ko lang naman ang hinahabol ko. Hindi lo na masyadong inaasahan ang mga ka-grupo ko. Dahil ang alam lang naman nila gawin ay mag-painit ng pwet saupuan at mag-tatanungan ng “Anong gagawin natin??!!” Tulad nung nakaraan…

RAKenROL: #1 Do headstand and push-up using both eyes.(Hmmmp..pano kaya to?! ahhh..)

RAKenROL: #2 Step R tooth to the L then clap your hair…(Kakapagod naman to..kaya ko pa naman..) 1,2,3,4,5,8,9..

RAKenROL: #3 Step L foot to the head (Watda?! ano to di ko maintindihan…) mga kagrupo pano ba to??!!

Kagrupo 1: Hmmmm? Teka!… Di ko alam eh…

kagrupo2: …….

kagrupo3: tanungin mo yung iba, marunong sila nyan!

kagrupo4: blah! blah! ha??!! ano??!! Turuan mo nalang ako pag tapos moa na ha??

RAKenROL: Watda?! (sabay sayaw ng i dont wanna miss a thing ni david cook) ako lang ba gagawa nito?! Mamayang 10:30 i-peperfom to ah?! 09:59 na oh!! Tutunganga na lang ba kayo?! (Ang kulit nga lahi nyo ah?! Hinahayblad na ako sa inyo ah?!)

kagrupo5: tulog muna ako..zzzZZZZ

Bakla daw ang mga Emo??!! WATDA??!!

Emo (pronounced /ˈiːmoʊ/) is a genre of music that originated from hardcore punk.^[1] It has since come to describe several variations of music with common roots and associated fashion and stereotypes. In the mid-1980s, the term emo described a subgenre of hardcore punk which originated in the Washington, D.C. music scene. In later years, the term emocore, short for “emotional hardcore”, was also used to describe the emotional performances of bands in the Washington, D.C. scene and some of the offshoot regional scenes such as Rites of Spring, Embrace, One Last Wish, Beefeater, Gray Matter, Fire Party, and later, Moss Icon (In more recent years, the term “emotive hardcore” has been used to describe the period).^{[citation needed]}

Starting in the mid-1990s, the term emo began to refer to the indie scene that followed the influences of Fugazi, which itself was an offshoot of the first wave of emo. Bands including Sunny Day Real Estate and Texas Is the Reason had a more indie rock style of emo, more melodic and less chaotic. The so-called “indie emo” scene survived until the late 1990s, as many of the bands either disbanded or shifted to mainstream styles. As the remaining indie emo bands entered the mainstream, newer bands began to emulate the mainstream style. As a result, the term “emo” became a vaguely defined identifier rather than a specific genre of music. (from wikipedia)

4th year hayskul ako nung unang mahawaan ako ng kawindangan na ito. Nagmula sa mga klasmeyt ko na parang walang magawa kundi mg-cutting classes at wala lang napasama lang ako (hindi sa pagcu-cutting..). nung una ok naman kasi sikat. Pero nararamdaman ko na…EMO talaga ako…Pero sa mga panahon ngayon may mga diskriminasyon na para sa mga kagaya namin…

 Dahil sa mga ganitong bagay kaya binabansangan kaming BAKLA. WATDA??!!

Hindi ko ma-gets kung bakit ganun?? Talaga bang “Same Feathers Flock Together”??!! Bakit may mga pari din namang rapist ha?? Hindi naman lahat sila rapist diba?? ang pagiging hawig mo sa iba ay hindi pagiging gaya nila (sabi ng frustrated psychoogist). Tigilan nyo na yung pag-iisip nyo na bakla kami!!  >:(

Alamat ng SUNDOT KULANGOT

Datu: Ano kayang ipapangalan natin dito??

Alipin: Hersey’s?

Datu: Masyadong common…

Alipin: Cadburry?

Datu: nakakabulol…

Alipin: Tae ng Tuko??

Datu: Ang baho pakinggan…

Alipin: Alam ko na!!

Datu: Ano??!!! watdahel!! sabihin mo!!

Alipin:SUNDOT KULANGOT!!!

Datu:Your The MAN!!!!

Tambay:RAKenROL!!

Ahaa!!! Alam ko na!!

Habang naghuhugas ako ng 7 baso, 9 na pinggan at 3 bandehado, may naisi p na ako na ilalagay sa BLOG na ito. Naalala ko ang mga wlang kwentang ideya ng mga idol ko..(Bob Ong, Manix Abrera).At dahil hindi ko naman pinangarap na sumikat ito dahil wala akong ganung kalakas na kukote para makipagtagisan ng lakas sa mga kakilala ko.tinatamad na kasi akong mag-friendster sa tuwing mag-iinternet ako, ayoko din naman mg-online games dahil magastos.gusto ko maging makabuluhan yung P20 ko (kahit walang kabuluhan yung pinaglalalagay ko). Naisip ko na ilagay ko na lang ang mga wlang kwentang nangyayari sa buhay ko. mga kaguluhan sa eskwelahan, mga kakaibang pang-yayari sa kapaligirantulad ng paglipad ng butiki sa kisame at ang pagkalunod ng mga isda sa aquarium namin. Mga RAKenROL na mga linya sa mga nababasa kong tabloid, at mga pornograpiyang pag-aari ng pisan ko (hehe…). Mga nakakalasong kanta ng MCR at mga gamit na na kanta ng THE USED na napakinggan ko sa AY-PAD ng klasmeyt ko. Mga pumapasok sa magulo kong isip na hindi lumalabas sa bibig ko. Naintindihan nyo??!! ako hindi eh…Ayun…

RAKenROL!!..